Παράδειγμα αποτελούν τα ειδώλια αλόγων, που συνήθως παριστάνονται επάνω σε διάτρητες ή συμπαγείς βάσεις και συνήθως τα βρίσκουμε ως αφιερώματα των προσκυνητών στα ιερά της εποχής. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες συνθέσεις κάνουν δειλά την εμφάνισή τους, όπως μορφές σε κύκλιο χορό, συμπλέγματα ζώων κ.ά.

Ποικιλία τύπων παρουσιάζουν τα μετάλλινα κοσμήματα και ιδίως τα περίαπτα (κρεμαστά) κοσμήματα, οι πόρπες (παραμάνες), συχνά με εγχάρακτες παραστάσεις, οι περόνες (καρφίτσες) και τα ψέλια (βραχιόλια).

Ξεχωρίζει η ιδιαίτερη ομάδα των «μακεδονικών χαλκών», η οποία ανάγεται στον 8ο – 7ο αιώνα π.Χ. περιλαμβάνοντας κυρίως κοσμήματα. Κατασκευάζονται σε εργαστήρια στη Μακεδονία, στην κεντρική και νότια Ελλάδα και εμφανίζουν ομοιότητες μεταξύ τους και με έργα του πολιτισμού Villanova στη Βόρεια Ιταλία.

Εκτός από τα μικρού μεγέθους έργα που έχουν βρεθεί ως κτερίσματα σε τάφους και ως αναθήματα σε ιερά, από τον 9ο αι. π.X. κι εξής, σε χώρους λατρείας αφιερώνονται οι μεγάλου μεγέθους χάλκινοι τριποδικοί λέβητες. Oι κυκλικές λαβές και το χείλος τους διακοσμούνται με ειδώλια γυμνών ανδρικών μορφών, πολεμιστών, ηνιόχων και ζώων, ιδίως αλόγων. Τα σκεύη στηρίζονται σε τρία ψηλά πόδια με γεωμετρικά κοσμήματα.

Στην κυρίως Ελλάδα η γεωμετρική τεχνοτροπία επικρατεί ενιαία έως τα τέλη του 8ου αι. π.Χ. Ξεχωριστή περίπτωση αποτελεί η Κρήτη, όπου παρατηρείται αδιάσπαστη συνέχεια της μεταλλοτεχνίας κατά τη μετάβαση από την εποχή του Χαλκού στην Εποχή του Σιδήρου και έντονες επαφές με την Ανατολή.

ΠΗΓΗ: Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο